ภาพวาดลายการ์ตูน

วิธีวาดภาพการ์ตูนน่ารักๆ

หวยเลขเด็ด

สวัสดีครับทักทายทุกคน

 วันนี้ขอพูดถึงความเป็นไปมาเรื่องของดาวทั้งเจ็ดดวงพอเป็นคร่าวๆ น่ะครับ ดาวทั้งเจ็ดดวงตามตำราที่กระผมได้ศึกษามาเมื่อครั้งยังบวชเป็นพระภิกษุครองเพศพรรพชิตอยู่นั้น เมื่อหลายปีที่แล้ว กล่าวคือ ในดวงชะตาแต่ละคนนั้น ๓ ดวงให้โทษ ๓ ดวงให้คุณ ๑ ดวงไม่เป็นโทษไม่เป็นคุณ แม้ประจำวัน ประจำเดือน ประจำปี จนตลอดชีวิต 

กล่าวคือดาวทั้ง ๗ ดวงมีคุณประโยชน์สามมารถทำได้หลากหลายวิชาตามใจชอบในชีวิตประจำวันเลยทีเดียว แต่กระผมไม่สามารถที่จะร่ำเรียนได้หมดในเวลาตอนนั้นและก็ได้พลัดพรากจากอาจารย์ไปคนละทิศคนละทาง จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้เจอกันอีก

 ตอนที่ทีกระผมได้เรียนเมื่อวันนั้น อาจารย์ได้กล่าวไว้ว่า

วิชาตำราจากดวงดาวนั้น มีดั่งนี้ฯ

.๑ สามารถดูดวงชะตา และตั้งชื่อให้คน หรือ อื่นๆ

.๒ สามารถสะเดาะเคราะห์สืบชะตา 

.๓ สามารถทำได้ทุกอย่างดั่งใจปราถนา แต่ข้อที่สามนั้น กระผมไม่สามารถร่ำเรียนได้เป็นที่น่าเสียดายเพราะได้จากกันไปกับท่านอาจารย์เสียก่อน แต่จะขอพูดถึงคร่าวๆไว้พอเป็นความรู้แปลกๆสำหรับผู้มีความสนใจต่อไป ชื่อดาวดวงที่ ๑ เรียกว่า "สุริยะ" คือวันอาทิตย์ ดวงที่ ๒ มีชื่อว่า "จันทระ" คือวันจันทร์ , ดวงที่ ๓ มีชื่อว่า "โภมะ" คือวันอังคาร ดวงที่ ๔ มีชื่อว่า "พุธ" คือวันพุธ ดวงที่ ๕ มีชื่อว่า "ครุ" คือวันพฤหัสบดี ดวงที่ ๖ มีชื่อว่า "ศุกระ" คือวันศุกร์ ดวงที่ ๗ มีชื่อว่า "เสาวระ" คือวันเสาร์ และ มีคำอ่านวนดั่งนี้ ,เข้า ,ออก เข้า, ,ออก ,เจ็บ ,ตาย ,ออก ฯ

 ดาวทั้ง ๗ ดวงนี้มุนอยู่ตลอดเวลาไม่ได้อยู่กับที่แต่อย่างใด สมมุติว่า กระผมจะตัดต้นขนุนสักต้นแต่จะใช้วิชาจากดวงดาวตัดแทนจะดีกว่า งั้นผมจะคำนวณจากดาวทั้ง ๗ ดวง พอนามของดาวดวงที่เป็นนามเดียวกันกับต้นขนุนวนมาถึงที่มีคำอ่านว่า ตาย, แล้วต้นไม้ที่สามารถฆ่าต้นขนุนได้นั้นจะต้องเป็นดวงดาวมีต่ำแหน่งที่อยู่ข้างบนของดาวดวงต้นขนุน, นามดวงดาวที่อยู่บน ดาวที่เป็นนามของต้นขนุนนั้น, สมมติว่าเป็นต้นมะม่วงนะครับ, จากนั้นในเมื่อต้นขนุนหมุนวนมาถึงจุดดวงถึงคาด เพราะเวียนมาถึงตรงทีมีคำอ่านว่า ตาย, แล้วนำเอากิ่งมะม่วงไปฟาดต้นขนุน โดยสั่งให้ต้นขนุน ตาย, ในยามธาตุอันใดอันหนึ่ง เช่นธาตุลมหรือธาตุไฟ ใน ธาตุทั้ง ๔ คือ ดิน น้ำไฟ ลม ไม่เกินเจ็ดวันต้นขนุนจะอยู่ไม่ได้เพราะธาตุอันใดอันหนึ่ง จากการถูกฟาดด้วยกิ่งมะม่วงเพราะเป็นนามของดาวที่มีต่ำแหน่งอยู่ข้างบนดาวของต้นขนุน, พูดได้ว่าสรรพสิ่งทุกอย่างบนโลกมีดาวประจำดวงอยู่แม้กระทั้งต้นไม้ หรือรถราฯ

 อาจารย์ยังเคยเล่าให้ฟังด้วยว่า ท่านเองก็เคยถูกทำร้ายด้วยธาตุจากอาจารย์ท่านอื่นด้วย ท่านเล่าว่า ตอนนั้น ท่านเปลี่ยนแจกันดอกไม้เสร็จกำลังเดินขึ้นบันได ขณะนั้น รู้สึกเหมือนถูกสายฟ้าฟาดใส่หน้า แล้วหน้ามืดไปทันทีเร่าร้อนเสมือนเข้าไปนั่งอยู่ในกองไฟฉันใด ฉันนั้น, ท่านต้องไปรักษาตัวกับอาจารย์ อีกท่านหนึ่งอาการจึงค่อยๆหายไปไม่นานก็กลับเป็นเป็นปกติ ฯ

ส่วนที่มีคำอ่านว่า,เข้า, สามมารถเรียกให้เข้ามาได้เช่นเดียว เช่นวัวควายไม่กลับคอก คนโบราณสมัยก่อน เขานิยมใช้กัน หรือ คนออกจากบ้าน หายไปไม่ยอมกลับ ผัวหนีออกจากบ้าน เมียหนีออกจากบ้าน หรือลูกหลานหายออกไปจากบ้าน, สมารถเรียกให้กลับมาได้ อาจารย์เคยเล่าว่า ถ้าผู้ใด ถูกเรียกด้วยธาตุอันใดอันหนึ่ง,ในธาตุ ทั้ง ๔ นั้น, จะอยู่ที่ไหนก็อยู่ไม่ได้ฯภายใน ๓-๗ วันจะกลับมาบ้านเองโดยที่ไม่รู้เลยว่าตัวเองนั้นถูกธาตุดึงกลับมาฯ

ส่วนคำอ่านว่า,ออก, สามรถไล่ออกจากที่อยู่เดิมได้เช่นกัน ไล่ใครออกจากบ้านเรือนก็ได้, หรือไล่ออกจากงานจากสถานที่ต่างๆ แต่เป็นเรื่องไม่ดีนะครับฯ หรืออยากจะขายบ้าน, อยากจะขายที่ดิน, อยากจะขายรถ, แต่ขายไม่ออกสามมารถทำให้ออกได้เช่นเดียวกัน ด้วยการใช้ธาตุทั้ง ๔ อันใดอันหนึ่งตามวิธีการ ทุกอย่างสุดแล้วแต่ความประสงค์ฯ

ส่วนที่คำอ่านว่า ,เจ็บ,อาจจะนำไปใช้ในทางที่ทำให้ใครถึงต้องบาดเจ็บ หรือเจ็บไข้ได้ป่วย, แต่เป็นเรื่องที่ไม่ดีนะครับ เป็นบาปเป็นกรรม อันนี้ไม่ควรเรียนรู้ฯ

สิ่งที่ผมเล่ามาผมไม่ได้ร่ำเรียนน่ะครับ ตามข้อ ๓ ห้ามใครนำไปทำเล่นๆเด็ดขาดน่ะครับ เราไม่รู้ว่าต้นไม้ชนิดไหนเป็นนามประจำดาวดวงไหน แต่ละวัน ช่วงไหนเป็นช่วงของธาตุ อะไรเกิด ในธาตุทั้ง ๔ ทุกตะรางเวลามีผลดี ผลเสียเพราะว่าอยู่ในตรางของธาตุทั้ง ๔ แม้จะเป็นกลางวัน หรือกลางคืน ฯ

>>>>ต่อไปจะพูดถึงเรื่องต่อชะตา บูชาธาตุ เพื่อเสริมดวงให้เป็นสิริมงคลแก่ตนเองฯ 

มีวิธีคำนวณ ด้วยอายุ ของผู้ที่จะบูชา กำลังอยู่ในธาตุอะไร และดาวดวงไหน เครื่องบูชา จะต้องใช้วัตถุอะไร เช่นดอกไม้ ผลไม้ และข้าวสวย ขนม นมเนย นำผึ้ง น้ำอ้อย อยู่ที่ว่า เครื่องบูชาชนิดไหน ตรงกับนามของดาวดวงไหน ให้ถือเอาขนมนมเนยหรือผลไม้ชนิดนั้นๆ ที่ตรงกับนามดาวดวงนั้นๆ ผลไม้หรือสิ่งอื่นๆ จึงเสมือนตัวแทนของดาวดวงนั้นๆ 

ยกตัวอย่าง ดั่งที่เคยทำ ในครั้งก่อนๆ 

,๑

,๕

,๒

,๔,

,๗

,๓

,๖

กระผมเป็นคนเกิดวันพุธ จะเห็นได้ว่า เลข ๔ อยู่ตรงกลาง เป็นดวงดาวที่ไม่ให้คุณ ไม่ให้โทษ อีกสามดวงข้างบนเป็นดาวดวงที่ให้คุณ อีกสามดวงด้านล่าง เป็นดาวดวงที่ให้โทษ ดวงดาวที่อยู่ด้านล่างจึงถูกเรียงกับคำอ่านประจำดวง ตรงกับคำที่อ่านว่า, ,เจ็บ, ตาย, ออก, ดวงดาวที่ถูกเรียงไว้ด้านล่าน เป็นดวงดาวที่ให้โทษ ทุกอย่างเพื่อที่จะจำให้ดาวทั้ง ๓ ดวงที่มีต่ำแหน่งให้โทษ ให้กลับกลายเป็นดวงดาวให้คุณประโยชน์ ด้วยเหตุนี้ดาวทั้งเจ็ดดวง จะเป็นดวงดาวที่ให้คุณแก่ผู้บูชา วิธีบูชา ให้บูชาดาวดวงที่ให้คุณ คือดาวที่อยู่ข้างบนทั้งสามดวง ตามตัวอย่าง ๑, วันอาทิตย์ มีกำลังวัน ๖ ปี , ๕ วันพฤหัสบดี มีกำลังวัน ๑๙ ปี ๒,วันจันทร์ มีกำลังวัน ๑๕ ปี กำลังวันทั้งหมด รวมเป็น ๓๐ ปี ฉะนั้นให้บูชาดวงดาวที่อยู่สูงที่สุด ดาวดวงที่สูงที่สุดในบรรดาดาวประจำดวงชะตาของผมก็คือ เลข ๑ ดาวประจำวันอาทิตย์ ผมจึงต้องหาเครื่องบูชาที่เป็นนามตรงกับดาวของวันอาทิตย์ เครื่องบูชานามของดาวดวงวันอาทิตย์ ที่หาได้มาก็คือ นมข้น ผมจึงจัดเครื่องบูชาด้วยนมข้น ๓๐ แก้ว หรือช้อน เริ่มตั้งแต่วันพุธ คือวันเกิดของผู้ที่จะบูชา กำหนดวันให้ครบ ๓๐ วัน ส่วนวันไหนที่เราลืมหรือไม่ได้บูชา ทำต่ออีกวันถัดไปก็ได้ และให้จดบันทึกไว้ทำได้กี่วันแล้ว และเหลืออีกกี่วัน จากนั้น ภายใน ๓-๗ วันเป็นต้นไป ดวงชาตาจะดีขึ้น ความฝันที่เคยฝันร้ายหายไป เรื่องสุขภาพและจิตใจแจ่มใสเกิดขึ้นแก่ผู้บูชา ที่เคยเป็นศัตรูกลับกลายเป็นมิตร ทุกอย่างได้ดั่งใจหมายตามที่ปราถนาไว้ แต่ต้องตรงตามอายุของผู้ที่บูชาจริงๆน่ะครับฯ

ทั้งหมดนี้ก็คือที่มาที่ไปของดาวทั้ง ๗ ดวง เล็กๆน้อยๆนะครับป๋ม ท่านใดสนใจอยากจะลองทำดูบ้าง แชทเข้ามาในการสนทนา หรือคอมเม้นท์สอบถาม บอกวัน เดือน ปีเกิด และอายุ เท่านั้น ท่านจะทำตามที่กระผมลงไว้ไม่ได้น่ะครับ เพราะที่ผมลงไว้ต้องคำนวณอายุผู้ที่จะบูชาด้วยฯ ไม่อย่างงั้นเราบูชาดาวดวงทีให้โทษ ทุกอย่างจะเป็นโทษนะครับฯ อีกไม้ช้าไม่นานต่อไป ผมจะมีเรื่องเล่า เกี่ยวกับการบูชาธาตุ ที่เคยมีคนมาถามและทำตามบ้างเล็กน้อย ทั้งหมดนี้ไม่ใช่การหลอกลวงหรือโปรโมทตัวเองแต่ประการใด เพราะไม่ได้มีเจตนาเรียกร้องเงินทองให้ท่านสูญเสียทรัพย์สินแต่อย่างใด แค่คิดว่าสิ่งนี้อาจมีประโยชน์แก่ผู้สนใจบ้างและแปลกประลาดด้วย สำหรับท่านที่ไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อนน่ะครับ ^^..

เล่าเรื่องเมืองไหย

        เล่าเรื่องเมืองไหฺย

      เมืองไหฺย (๑) ตั้งอยู่ทางใต้ของเมืองแสนหวีเหนือ มีเมียวซาครองเมืองอยู่ที่เมิงไหฺยว่านเก่า – เมืองไหฺยบ้านเก่า ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเมืองแสนหวีเหนือไปเล็กน้อย ทางทิศตะวันตกติดกับเมืองเกซีหม่านจ๋าม หัวเมืองฉานใต้

ในพ.ศ. ๒๔๔๐ ปรากฏว่ามีหมู่บ้าน ๖๗ หมู่บ้านที่ขึ้นกับเมืองไหย(๑) ครอบคลุมเนื้อที่ ๑๐๐ ตารางไมล์ ชาย ๙๐๓ คน หญิง ๑,๐๘๗ คน เด็กชาย ๔๘๑ คน เด็กหญิง ๕๒๓ คน
ชาวเมืองส่วนใหญ่เป็นชาวไต แต่ก็มีหมู่บ้านชาวยางอยู่หลายแห่ง ชาวเมืองปลูกฝ้ายเป็นอาชีพหลัก นอกจากนี้ไม่มีอุตสาหกรรมอื่นๆ ที่น่าสนใจ เมืองไหยจ่ายภาษีปีละ ๒,๕๒๐ รูปี

*********************************

เมืองไหฺย (๒ ) เป็นเมืองหลวงของเมืองแสนวีใต้ ในเมืองไหฺยนั้นมีหมู่บ้านอยู่สองหมู่บ้าน ตั้งอยู่ห่างกันประมาณครึ่งไมล์ หมู่บ้านทางทิศตะวันออกนั้นเป็นเมืองหลวงของเจ้าฟ้าเมืองแสนหวีใต้ ตามข้อมูลใน พ.ศ. ๒๔๔๐ ปรากฏว่ามี ๑๒๐ หลังคาเรือน ชาวเมืองเป็นชาวไตทั้งหมด ๕๕๓ คน หมู่บ้านทางทิศตะวันตกนั้นเป็นที่พำนักของเมียวซา มีประชากร ๖๑ หลังคาเรือน หรือ ๒๒๗ คน

แต่ละหมู่บ้านก็มีพงกฺยี กฺยอง หรือวัด หมู่บ้านทางตะวันออก มีวัด ๒๑ แห่งพร้อมด้วยพระสงฆ์ ๑๙ องค์

เมืองไหฺยที่เป็นเมืองเจ้าฟ้านั้น (เมืองไหฺยแสนหวีใต้) มีพ่อค้า ๑๔ คน วัวต่าง ๑๒๐ ตัว ช่างฝีมือ ๖ คน ช่างเหล็กและช่างไม้อีกจำนวนหนึ่ง ทั้งสองหมู่บ้าน ประกอบอาชีพอิสระ เพาะปลูกน้อย จึงไม่ค่อยเสียภาษี

สถานการณ์ของเมืองไหฺยไม่ค่อยสงบนัก ถึงแม้ว่าอังกฤษเข้ามาดูแลแล้วก็ตาม ก่อนอังกฤษเข้ามาเมืองไหยถูกเผาทำลายหลายครั้ง ขุนส่างแห่งบ้านต้นฮุง เผาทำลายเมืองไหฺยในเดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๔๓๖ และในพ.ศ.๒๔๓๒ ชาวเมืองไหฺยก่อจลาจล ได้เผาทำลายเมืองอีกครั้งหนึ่ง เมืองไหยในปัจจุบันเพิ่งว่างเว้นจากการสงครามมาเมื่อไม่นานนี่เอง

เมื่อกองทัพอังกฤษยกพลเข้าเมืองไหฺยใน พ.ศ. ๒๔๓๑ หมู่บ้านที่อยู่ในความดูแลของเจ้าฟ้าเมืองไหฺยมีประชากรเพียง ๑๕ หลังคาเรือน ส่วนหมู่บ้านของเมียวซานั้นไม่มีผู้คนอาศัย ภูเขามีแต่ป่าทึบแน่น และชายขอบเมืองไหฺยนั้นมีเรือนตั้งอยู่ ๒-๓ หลังเท่านั้น

ปัจจุบันเมืองไหฺยมี ๑๐๐ หมู่บ้าน มีประชากรหลายร้อยหลังคาเรือน มีคลองชลประทานผันน้ำไปยังทุ่งนา ซึ่งขุดขึ้นตามดำริของ อมาตย์ กฺยี คำเสือ แต่ละปีนาข้าวก็ขยายกว้างออกไปเรื่อยๆ
ระหว่างหมู่บ้านทั้งสองมีตลาดหนึ่งแห่ง ขนาดไม่ใหญ่โตนัก ไม่มีการเก็บค่าเช่าที่ในตลาดแต่คนของเมียวซาจะเรียกเก็บเป็นสิ่งของแทน

เมืองไหฺยยังมีคูเมือง ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นที่กักเก็บน้ำ เพราะไม่มีสงครามอีกแล้ว เมืองอุดมสมบูรณ์ ปลูกข้าวได้ผลดี และส่งขายต่างเมืองเป็นจำนวนมาก

ถนนสายตะวันตกไปถึงเมืองสีป่อ สายเหนือไปถึงเมืองลาเสี้ยว สายตะวันออกไปถึงน้ำป๋าและเมืองป๋าง มีถนนไปถึงเมืองเชียงตุงผ่านบ้านปั่น และถนนไปเมืองเกซีหม่านจ๋ามผ่านเมืองนาย
มีเจดีย์สามองค์ตั้งอยู่ใกล้ตลาด สถาปัตยกรรมไม่เก่าแก่มากนัก เพราะก่อนหน้านี้เป็นป่ารกร้าง เพิ่งแผ้วถางตั้งบ้านเรือนเมื่อพ.ศ. ๒๔๓๑ นี่เอง ชาวเมืองเชื่อว่า ผี (ผีฟ้าหรือเทวดา) เหาะลงจากฟากฟ้ามาปิดทองส่วนยอดของเจดีย์องค์หนึ่ง ใกล้กันนั้นมีต้นโพธิ์ขนาดใหญ่และศาลายกพื้นปูนที่เจ้าฟ้าเป็นผู้สร้างขึ้น

ในป่าทางทิศตะวันออกของเมืองนั้นมีหอผีขนาดใหญ่ ล้อมรั้วระแนง ข้างในวางปืน หอก ดาบและอาวุธต่างๆ ที่ทำด้วยไม้สำหรับผี นอกจากนี้ยังนำข้าว ผลไม้และดอกไม้มาเซ่นอยู่เนืองๆ เพื่อไม่ให้ผีรังควาญคนในหมู่บ้าน...

"เเอบเล่าเรื่องหอหลวงเมืองไหฺย"

เมืองไหฺยเป็นเมืองขนาดเล็ก อีกทั้งยังเคยเป็นเมืองหลวงเก่าของแคว้นแสนหวีในอดีตอีกด้วย ปัจจุบันเจ้าฟ้าเมืองไหฺยยังคงใช้ชีวิตเสมือนหนึ่งอยู่ในอดีต เพราะว่าท่านมีชายาถึง ๑๒ องค์ หลังจากที่เล่นเทนนิสกับเจ้าหน้าที่รัฐบาลเสร็จแล้ว บราเควเรได้พาผมไปยังหอเมืองไหฺยที่ตั้งอยู่บนเนินเขา

ขณะนี้ความมืดเริ่มปกคลุมไปทั่วแล้วแต่ผมยังสามารถเห็นโครงสร้างของหอเมืองไหฺยได้อย่างชัดเจน หอประกอบไปด้วยหอคอยสูง ๓ หลังตั้งอยู่ภายใต้หลังคาทรงปราสาทสูงชะลูด เจ้าฟ้าเมืองไหยเดินลงมาจากบันได ท่านพูดภาษาพม่าได้เพียงภาษาเดียวเท่านั้น ผมเดินตามเจ้าฟ้าเข้ามาในห้องที่มีเสาอยู่เรียงราย ห้องโถงเชื่อมต่อกับห้องพระและห้องนอนขนาดใหญ่ที่มีเตียง ๑๒ หลังตั้งเรียงกันอยู่ภายใน

เจ้าฟ้าบอกว่าท่านออกแบบ เครื่องเรือน ตู้เสื้อผ้าและกรงนกที่ผมเห็นแขวนอยู่ในหอนี้มากมายด้วยตัวของท่านเอง

มหาเทวีเดินออกมาจากห้องขนาดใหญ่พร้อมบุตรสาวที่มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า คิตตี้ ส่วนชื่อภาษาไตนั้น คือ เจ้าคำข่อง ที่แปลว่า “ทองสีชมพู” เจ้าคำข่องเป็นเด็กสาวร่างผอมสูงมีผิวขาวซีด พูดภาษาอังกฤษได้ ท่านสนทนากับเจ้าพ่อและเจ้าด้วยความยำเกรง ฯลฯ

.....สุทธิศักดิ์เรียงความ

ตระกูลไท

     เป็นที่ยอมรับกันว่าคนตระกูลออสโตรเอเชียติกหรือมอญ-เขมรนั้น แฮโปรกรุ๊ปหลักของพวกเค้าก็คือ O2a จากการศึกษาของ Li Hui พบว่า O2a มีเปอร์เซ็นต์การพบ

หนาแน่นมากที่สุดในลาว ยิ่งไกลลาวออกไปความหนาแน่นในการพบ O2a ก็น้อยลง นั่นหมายความว่าคนตระกูลออสโตรเอเชียติกน่าจะมีกำเนิดในลาวหรือเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แล้วค่อยอพยพกระจายออกไปสู่อินเดียทางตะวันตก ลงใต้สู่แหลมมาลายู ขึ้นเหนือสู่จีนทางใต้ แต่ที่น่าสนใจก็คือ คนไทที่อาศัยอยู่ในลาวก็มี O2aในเปอร์เซ็นต์ที่สูงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าคนตระกูลมอญ-เขมร เช่น ไทแมน และไทแดง มีอัตราการเกิดถึง 80% มากกว่าคนตระกูลมอญ-เขมร บางกลุ่มซะอีก ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น แท้จริงแล้วคนไทเหล่านั้นคือคนตระกูลมอญ-เขมร ที่เปลี่ยนมาพูดภาษาไทใช่หรือไม่ George Condominas ได้เขียนบทความ From Lawa to Mon, from Saa' to Thai แสดงให้เห็นว่าพวกลาฮา พวกสิงมุน ซึ่งถูกคนไทดำปกครองจะถูกขบวนการ Thai-ization หรือการทำให้เป็นไท James R. Chamberlain พบว่า คนไทบ่อ กะเลิง ในอดีตนั้นเป็นคนมอญ-เขมร มาก่อนแล้ว

จึงหันมาพูดภาษาไท ในบทความใหม่ล่าสุดของเขา Vietic Speakers and their Remnants in Khamkeut District (Old Khammouane) ได้กล่าวถึงคนกับแก้และPhuk ซึ่งอ้างตัวว่าเป็นญ้อ แต่พวกเค้าแต่เดิมน่าจะเป็นคนมอญ-เขมร สาขาเวียดติก มาก่อน

จะเห็นได้ว่าคนตระกูลไทได้ดูดกลืนคนตระกูลมอญ-เขมร เข้าเป็นส่วนหนึ่งของเผ่าไทจำนวนมาก จึงไม่แปลกที่คนไทเหล่านั้นจะพบ แฮโปรกรุ๊ป O2a อยู่ในเปอร์เซ็นต์ที่สูง แต่ที่น่าสงสัยคือ คนไทในกวางสีก็มี O2a อยู่แล้วเช่นกัน แม้จะพบในเปอร์เซ็นต์ที่ไม่สูงมากเท่าลาวก็ตาม จึงเป็นไปได้อย่างมากที่คนไทจะมี O2a ติดตัวมาจากกวางสี และมีเพิ่มมากขึ้นเมื่อคนตระกูลมอญ-เขมร บางส่วนถูกดูดกลืนกลายมาเป็นคนไท

ข้อมูล:http://comonca.org.cn/lh/doc/A119.pdf

https://www.academia.edu/13529664/Vietic_Speakers_and_their_Remnants_in_Khamkeut_District_Old_Khammouane_

วิธีเสริมดวงชะตาด้วยตนเอง

              ๛เสริมดวงชะตาด้วยตนเอง๛

    วิธีเสริมดวงชะตาด้วยตนเองด้วยการ

บูชาสิ่งเหล่านี้๑~วันอาทิตย์ถวายน้ำมะพร้าว ๒~วันจันทร์ถวายน้ำอ้อยสด๓~วันอังคารถวาย 

พุทรา ๔~วันพุธถวาย

น้ำเปล่า ๕~วันพฤหัสบดีถวายขนมปัง๖~วันศุกร์ ถวายมะละกอ ๗~วันเสาร์ถวายน้ำนมการบูชาเพื่อที่จะ

เสริมดวงชะตาอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งต้องนับ

จากอายุผู้ที่บูชาตามกำลังดวงดาวทั้ง ๗ ดวงเสวยอายุ

เช่น เลข ๑ ดาวอาทิตย์ เสวยอายุ ๖ ปี เลข๒ดาวจันทร์ 

เสวยอายุ ๑๕ปี เลข ๓ ดาวอังคารเสวยอายุ ๘ปี เลข๔

ดาวพุธเสวยอายุ ๑๗ ปี เลข ๕ ดาวพฤหัสบดีเสวยอายุ

๑๙ ปี เลข ๖ ดาวศุกร์เสวยอายุ ๒๑ ปี เลข ๗ ดาวเสาร์

เสวยอายุ ๑๐ปี เลข ๘ดาวราหูเสวยอายุ๒๑ปี รวมกำลัง

วันดวงดาวเป็น ๑๐๘ ปี ด้วยเหตุนี้ การถวาย เครื่องบูชา

จึงถือตามกำลังวันของดวงดาวนั้นๆ ในบรรดาดวงดาว

ทั้ง ๗ดวง คือ๓ ดวงให้คุณ ๓ ดวงให้โทษ ๑ ดวงไม่เป็น

โทษไม่เป็นคุณ การคำนวณอายุของผู้ที่บูชาจึงถือตาม

กำลังวันของดวงดาวดวงให้คุณทั้ง ๓ ดวงรวมกัน เช่น

ถวายเครื่องบูชาสำหรับวันอาทิตย์ คือน้ำมะพร้าว

ดาวอาทิตย์เสวยอายุ ๖ ปี ดาวจันทร์เสวยอายุ ๑๕ ปี

ดาวอังคารเสวยอายุ ๘ ปีรวมกำลังวันดวงดาวทั้ง ๓ดวง

เป็น ๒๙ ปี การถวายเครื่องบูชาก็เช่นเดียวกัน ถวาย

น้ำมะพร้าว ๒๙ แก้วใช้เวลา ๒๙ วัน เริ่มถวายตั้งแต่

่วันอาทิตย์เป็นต้นไป สำหรับกำลังวันของดวงดาว

ของแต่ละคนในแต่ละปีนั้น มากที่สุด ๕๕ ปี การถวาย

เครื่องบูชาก็ใช้เวลา ๕๕ วัน เช่นกัน สถานที่จะถวาย

เครื่องบูชานั้น ที่หิ้งพระ โต๊ะหมู่ที่บ้าน หรือสถานที่วัด หน้าพระประธาน เจดีย์เป็นต้น ในตำรา กล่าวไว้ว่า

ท่านใดได้บูชาธาตุประจำดวงตามกำลังดวง

ดาวแล้วจะเกิดศิริมงคลแก่ชีวิตและครอบครัว ทำมาค่าขายคล่องตัว สุขภาพร่างกายแข็งแรง จิตใจเป็นสุข มีโชคมีลาภเคราะห์ร้าย ลางร้ายฝันร้ายต่างๆหายไป

๏๏๏ สำหรับวิธีปฏิบัติถวายเครื่องบูชามีอยู่๓อย่าง

วิธีที่ ๑ ถวายเครื่องบูชาตามกำลังดวงดาวประจำปีไหนปีนั้น ใช้ระยะเวลา ๓๕~๕๕ วันตามกำลังดวงดาวเสวยอายุนั้นๆ

           วิธีที่๒ถวายเครื่องบูชาตามกำลังดวงดาวเสวยอายุ ใช้ระยะเวลาครบรอบวันเกิดของผู้ที่บูชาฯ

 วิธีที่ ๓ ถวายเครื่องบูชาธาตุกำลังดวง

ดาวเคราะห์ทั้งหมด ๑๐๘ ปี คือถวายเครื่องบูชาดวงดวงเคราะห์ใช้ระยะเวลา ๑๐๘ วัน

วิธีที่ ๓ นั้นทำยากใช้เวลานานแต่สรรพคุณนานาประการฯ+++

ท่านใดสนใจปฏิบัติบอกวันเดือนปี แน่นำวิธีฟรี. (แก่ท่านผู้สนใจ)

ยันต์เทียนเปิดลาภ

     

        ยันต์พระสิวลี มีลาภมาก

วิธีบูชา ยันต์พระสิวลี มีวิธีการยกขันครูต่างๆ มีผลไม้และดอกไม้ มีข้าวสาร ผ้าสีขาว ผ้าสีแดง อย่างละผืน มะพร้าวหนึ่งลูก กล้วยสองหวี ชาแห้ง4กระทง ยาเส้น หมากพลู 4กระทง ข้าวตรอก ดอกไม้ ธูปเทียน 

ยันต์พระสิวลีลงในกระดาษสา ปั้นขี้ผึ้งแท้ใช้น้ำหนักสิบบาท

ไส้เทียน สายสินไหมดิบ 108 เส้น ใส่อายุนามผู้บูชา

ท่านใดได้บูชาแล้วมีโชคมีลาภเหมาะสำหรับมีอาชีพค้าขายเปิดหน้าร้าน หรือเพื่อเรียกโชคลาภเข้ามา

และเปิดลาภที่ถูกปิดกั้นอุตตันตามแต่ความต้องการฯ

ยันต์เทียนสืบชะตา

    ยันต์เทียนขี้ผึ้ง ชื่อ มหารัตนะ
เป็นยันต์เทียนเสดาะเคราะห์ สืบชะตาหลวง และใช้ได้กับสืบชะตา บ้านเรือน
หากในบ้านเรือนอยู่ไม่เป็นสุข
มักมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นในครอบครัว
และมีสิ่งรังควานต่างๆนาๆโดยเฉพาะฝันร้าย ลางร้ายปรากฏอยู่บ่อยๆ
เมื่อได้บูชายันต์สืบชะตา และ
สืบชะตาบ้านเรือนแล้วสิ่งไม่ดีทั้งหลาย หายไป ชีวิตและครอบครัวอยู่ดีมีสุข
กิจการรุ่งเรือง ค้าขายร่ำรวย
มีโชคมีลาภ เพิ่มเสน่ห์ เป็นที่รักใคร่ในหมู่มนุษย์ และในหมู่เทวดาทั้งหลายฯ

ยันต์เทียนเสริมดวง

.     ยันต์เทียน มหารัตนะธีปัง 

 เทียนมหายันต์เล่มนี้  ตามโบราณาจารย์ได้จารึกไว้โดยสืบทอดกัน

รุ่นสู่รุ่นหลายชั่วอายุคน

 สรรพคุณนาๆประการ ดั่งจารึกไว้ว่า ท่านใดได้บูชาเทียนขี้ผึ้ง มหารัตนะธีปังเล่มนี้แล้ว ชะนะโรคร้ายภายนอก และโรคร้ายภายในทุกประการ

ชนะมานสารพัด ไม่ว่าจะเป็นมานมนุษย์หรือว่ามานอมนุษย์ ที่ใครคนใดมีจิตคิดจะมาปองร้าย และในตำรายังได้กล่าวไว้ว่า อนุภาพ มหารัตนะธีปังยังทำให้ท่านผู้บูชาชนะคดีความ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องคดีความขึ้นโรงขึ้นสาร

ี วิธีการบูชายกขันครู มีผลไม้และดอกไมเป็นต้น มีข้าวสาร ผ้าสีขาว ผ้าสีแดง อย่างละผืน มะพร้าวหนึ่งลูก กล้วยสองหวี ชาแห้ง 4 กระทง ยาเส้น หมากพลู 4 กระทง ข้าวตรอก ดอกไม้ ธูปเทียน 

ใช้ขี้ผึ้งแท้น้ำหนักสิบบาทโดยประมาณ

ไส้เทียน สายสินไหมดิบ 108 เส้น ในยันต์ใส่อายุนามผู้บูชา และวันเกิด

ท่านใดได้บูชาแล้วมีโชคมีลาภปลอดภัยจากอุปศรรค ยศเลื่อน ต่ำแหน่งขึ้น เสริมดวงเพิ่มเสน่ห์  ค้าขายดิบดี แคล้วคลาดปลอดภัยจากอันตรายทุกประการและยัง เป็นที่รักของหมู่มนุษย์และเทวดาทั้งหลายฯ

เรื่องลึกลับสัมพะเวสีติดตามทับร่างตอนนอนหลับ

                 



       

  .สวัสดีครับทุกท่าน

ยินดีที่เข้ามาอ่านข้อความนี้

วันนี้จะขอพูดถึงเรื่องราวเกี่ยวกับการต่อชะตา

แบบความเชื่อโบราณที่ท่านถือปฏิบัติสืบเนื่องกันมา

หลายยุคหลายสมัย หลายชั่วอายุคน ฯ

ที่แรกผมเองไม่ค่อยจะมีความเชื่อมั่นเท่าไรนัก ที่เกี่ยวกับเรื่อง โชค ชะตา

 เคราะห์กรรม แต่อย่างใดฯ

แต่แล้ววันหนึ่งก็มีเหตุการณ์เกิดขึ้นกับชีวิต ไม่เคยคาดคิดมาก่อน 

แล้วมาเกิดกับชีวิตจริงๆตอนวัยยังเป็นเด็ก

เหตุการณ์ทุกอย่าง ยังจำได้เป็นภาพติดตาตั้งแต่สมัยวัยยังเด็ก 

ตอนยังเป็นวัยเด็กผมเองได้มีโอกาสเข้าบรรพชาเป็นสามเณรตั้งแต่อายุยังน้อยๆ

ด้วยการบวชลูกแก้วตามประเพณีของชาวไทยใหญ่ ทางภาคเหนือ(แม่ฮ่องสอน) 

พอหลังจากได้บวชเสร็จก็อยู่ต่อเรื่อยๆไม่ได้สึกลาออกมาเหมือนเด็กคนอื่นๆเขา

เนื่องจากส่วนตัวนั้นชอบที่จะอยู่ในการอยู่ใต้ร่มผ้ากาสาวพัตร

อีกทั้งยังได้ศึกษาเล่าเรียนในธรรมวินัย,

และประพฤติปฏิบัติในธรรมวินัยฯ

คือได้เป็นส่วนหนึ่งของสังคมผู้ด่ำรงค์สืบทอดพระศาสนาฯ

ยังรู้สึกว่าการดำรงค์ในเพศบรรพชิต เป็นเพศที่ถือศีลที่บริสุทธิ์ 

ปราศจากการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต

ทำให้ความเป็นอยู่แตกต่างออกไปจากเด็กคนอื่นๆ

รู้สึกชอบในความเป็นอยู่ ณ ตอนนั้น

แต่เรื่องราวที่จะพูดถึงนี้ เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับชีวิตจริงๆของผม

 ตอนที่เป็นสามเณรน้อยในวัยนั้น 

คือ บ่อยครั้งผมรู้สึกมีสิ่งลึกลับบางอย่างที่ไม่สามารถมองเห็นด้วยตาเนื้อเปล่า

มาติดต่อและติดตามคอยรังควานใจเสมอๆ

คือสิ่งที่ว่านั้นชอบรบกวน หลอกหลอน ทำให้ขนลุกขนผอง 

ในเวลากลางค่ำกลางคืน ยามนอนหลับฯ

บ่อยครั้งนำเรื่องนี้ไปเล่าให้ใครๆเขาฟังหลายคน

บางคนก็บอกว่าเป็นผีอำบ้างฯ บ้างก็บอกว่าสัมพะเวสีติดตามบ้างฯ 

ผีตายโหงติดตามบ้าง เป็นเรื่องของเจ้ากรรมนายเวรขอส่วนบุญบ้างฯ

       ผมก็ไม่รู้จะเชื่อใครดี วิธีแก้เคล็ดแก้กรรมต่อมีอะไรต่างๆ

ผมก็ทำมาหมดแล้ว ตามที่หลายๆคนแน่นำ อาการนั้นเกิดได้

ก็ต่อเมื่อนอนหลับเท่านั้นน่ะครับ

ตอนนอนหลับแล้วก็ฝันเห็นบางสิ่งบางอย่าง 

บางทีก็เห็นภาพเป็นหน้าคนบ้าง, เห็นภาพเป็นเด็กบ้าง, เห็นเป็นสิ่งดำๆบ้าง

คนยิ้มให้บ้าง,พอเห็นสิ่งเหล่านี้อาการก็เริ่มเป็นคือมีสิ่งลึกลับบางสิ่งบางอย่าง

มาทับบนร่างชนิดแบบที่ว่าดิ้นไม่หลุด

      กว่าจะหลุดรอดได้ต้องฝืนตะโกนร้องแต่เสียงออกมานั้นไม่เป็นภาษาคน

เสียงค่อนข้างน่ากลัว พอสมควร พอตื่นลุกขึ้นได้บวกกับความมืดในเวลากลางคืน

ทำให้ยิ่งน่ากลัว เยือกเย็น จับขั้วหัวใจ ยิ่งบางคืน ตอนอนคนเดียว

สิ่งที่มานอนทับแทบจะทุกคืนไม่เคยเว้น

   บางคืนสิ่งนั้นมาเล่นงานผมจนสองสามรอบ 

ก่อนมันจะมาทับร่างตัวเรานั้นรู้สึกตัวอยู่ และได้ยินเสียงบางอย่าง

ถ้าตื่นทัน รีบตื่นสิ่งนั้นก็ทำอะไรเราไม่ได้  แต่ถ้าตื่นไม่ทัน

มันมาเล่นงานจนกว่าจะพอใจ แล้วจึงค่อยปล่อยแล้วหายจากไปฯ

  ครั้งหนึ่ง ณ วัดทุ่งมะส้าน จ. แม่ฮ่องสอนฯ 

เหตุการณ์ตอนนั้น ผมไม่รู้จะพึ่งพาอะไรได้

เพราะว่ามันรู้สึกทรมานใจในเวลากลางค่ำกลางคืน

ที่ต้องโดนนอนทับเป็นประจำ 

พอดีวันนั้นด้านหลังพระประธานเห็นมีตะกรุตชุดใหญ่ ชุดหนึ่ง

อยู่เป็นห่อ น่าจะเป็นตะกรุตที่ญาติโยมนำมาเก็บไว้

พอผมเจอเข้าผมเลยมีความคิดว่าสิ่งนี้กระมั่งที่เป็นของดีจะปกป้องเราได้

จากภัยผู้ลึกลับ ที่ชอบมาเยี่ยมเยือนในยามค่ำคืน

คิดได้ดังนั้นแล้วก็เอาตะกรุดนั้นมาวางไว้บนหน้าอกกอนนอน 

คิดว่า เครื่อง รางของขลังคงจะช่วยอะไรได้บ้าง

แต่พอนอนหลับเข้าจริงๆ ตะกรุดไม่สามารถป้องกันได้

สิ่งนั้น ก็ยังมาทับร่างเหมือนค่ำคืนที่ผ่านๆมา

เครื่องรางของขลังก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากปล่อยให้มันเลิกไปเองฯ

ต่อมาอีกวันหนึ่ง มีความคิดใหม่ละทีนี้

ช่วงหัวค่ำผมได้นำเอามีดทำสวนเล่มหนึ่งลับไว้อย่างคมกรีด 

หวังว่าจะเอามีดฟันตอนมันมาในยามค่ำคืน

พอตกกลางคืน ก่อนนอนกำมีดไว้อย่างแน่น

แต่พอเอาเข้าจริงๆกลับไม่มีเรี้ยวแรงที่จะกำมีดฟันเลยแม้แต่นิด

ต้องดิ้นกันอีกตามเคยจนกว่ามันปล่อย

พอมันปล่อยคิดแผนใหม่อีก

ที่นี้ผมนำเอามีดมาตั้งบนหน้าอก ตั้งใจว่าให้สิ่งนั้นมาเสียบตัวเอง

ตอนมันมานอนทับ พอกลางดึกตอนนอนหลับ มันมาทับเข้าจริงๆ 

ผมรู้สึกได้ว่า มีดไม่ได้อยู่บนหน้าอกละ จะกำมีดก็ไม่ได้อีกเช่นเคย 

คือไม่มีแรงที่จะกำคล่ายๆว่าชาไปทั้งตัว

แต่ก็ยังดิ้นตามประสา ทั้งดิ้น ทั้งร้อง เพื่อนสามเณรที่นอนข้างๆ

ก็ไม่ยอมตื่นต้องแบบว่าดิ้นสู้จนกว่ามันจะปล่อย

ใน ขณะมันจะปล่อยนั้น มีดก็วางอยู่บนฝามือ

รู้สึกได้อยู่ว่ามีดยังอยู่ พอมันปล่อยปู๊ปกำมีดจนสุดแรง 

ลุกขึ้นได้ก็ฟันทันที ทันไดที่ผมฟันมั่วๆนั้น

ได้ยินเสียงตินวิ่งเท่าตินเเมววิ่งลงบันไดไปในความมืด

มันเกิดขึ้นเร็วมากจากที่นอนกับบันไดน่าจะห่างกัน ประมาณสักสิบเมตรคงได้

เพราะว่าพวกผมที่เป็นสามเณรนอนกันบนศาลาใหญ่

ศาลาใหญ่ก็โล่ง จากพระประธาน โล่งหยั่นนบันได 

ไม่มีฝาผนังกั้น

แปลกตรงที่มันไวมาก วินาทีที่ผมฟันไปฟันมามั่วๆ

กับเสียงที่วิ่งลงบันไดเกิดขึ้นพร้อมกันอย่างรวดเร็ว

พร้อมๆกัน โดยไม่ทันมองเห็นอะไรฯ

++++++++++++++++++++++++++++

     เหตุการณ์ต่อมาเกิดอีกที่หนึ่ง เกิดขึ้น

ที่ จ.กาญจนบุรี, ที่วัดไชยชุมพลชนะสงครามฯ

คือตอนนั้นได้มีโอกาสมาศึกษาเล่าเรียนพระบาลีที่วัดแห่งนั้น

คือตอนนั้นได้มีโอกาสมาศึกษาเล่าเรียนพระบาลีที่วัดแห่งนั้น

มีอยู่คืนหนึ่ง ขณะที่ผมนอนอยู่นั้น ผมนอนหันหน้าเข้าไปหาทางด้านฝาผนัง

ชึ่งเตียงนอนก็ติดผนังพอดี แต่ในคืนนั้นนอนไปโดยไม่ได้ปิดไฟ

นอนจนหลับ เหตุการณ์ลึกลับนั้นมาอีกตามเคย

คือมาทับร่าง ขยับตัวไม่ได้ ร้องเสียงไม่ออก 

เหมือนมีคนจับเรากดไว้ด้วยมือสองข้าง

เรี้ยวแรงเท่ากับผู้ใหญ่จับเด็กกดไว้กับฟื้นไม่ให้ดิ้น 

แต่วันนั้น ยังสามารถลืมตาได้

พอลืมตาเท่านั้น ได้มองเห็นเงาตรงฝาผนังที่หันหน้าเข้าพอดี

เงานั้นภาพเหมือนโครงกระดูก เห็นส่วนส่วนหัวกะโหลกอย่างชัด

กำลังทับอยู่บนร่างของผม แต่ไม่สามารถทำอะไรได้นอกเสียจากดิ้นๆ 

จนเขาพอใจแล้วปลดปล่อยเองเหมือนทุกๆครั้งที่ผ่านมาฯ

อีกเหตุการณ์ต่อมา หลังจากได้ศึกษาพระบาลี 

ได้ย้ายมาอยู่แถวอำเภอบ้านโป่ง

วัดรับน้ำ จ. ราชบุรี เหตุการณ์มีอยู่ว่า วันหนึ่งพอตอนช่วงกลางดึก

ถึงเวลา มันต้องมาทุกคืนอยู่แล้วโดยไม่ต้องสงสัย

ครั้งนั้นช่วงที่มันทับผมดิ้นสุดขีดเท่าที่แรงมี รู้สึกว่าขัดขืนมันอย่างสุดเรี้ยวแรง

เลยที่เดียว ชนิดที่ดิ้นแบบลุกขึ้นได้แล้ว แต่ก็ยังเป็นท่านั่งก้มๆเงยๆ

ถึงขนาดนั้นลุกขึ้นได้แล้วและก็ตื่นแล้ว แต่ยังไม่ยอมปล่อยตัวผม

รู้สึกมีคนขี่คอ ผมดิ้นทุรนทุราย เพื่อให้สิ่งที่ขี่คอนั้นหลุด เป็นพักใหญ่ๆ

เหมือนเด็กเล่นขี่คอกันอย่างไงอย่างงั่น พอดิ้นหลุดได้ ก็รีบเปิดไฟ 

แต่ก็ไม่มีภาพอะไร แต่หูได้ยินเสียงแว่วๆ

เป็นเสียงเด็กทารกร้อง ดังมาจาก แถวละเเวกหมู่ บ้าน

ถึงกระนั้น ก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่า คงเป็นเสียงเด็กชาวบ้านเขาร้อง

ตามประสาทารกเท่านั้น แล้วก็หลับต่อ พอตอนเช้า เหตุการณ์ ก็ปกติทุกอย่าง 

ไม่เคยมีอะไรผิดปกติในเวลากลางวัน แต่อย่างใดฯ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

    ต่อมา ไม่ช้าไม่นาน ผมได้มีโอกาสบวชเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา

แต่อาการที่ชอบเป็นตอนกลางคืนนั้น ก็ไม่มีท่าทีจะหายง่ายๆ

เป็นมาตั้งแต่ยังเป็นเณรน้อย จนบวชเป็นพระ ใช้ว่าเป็นพระถือศีล ปฏิบัติธรรม

 จะปราบสิ่งลึกลับได้ หาไม่เลย นอกเสียจาก ท่านจะศึกษาเล่าเรียนจากต่ำหรับต่ำรา

 ต่อจากโบราณจารย์ เท่านั้น

อีกทั้งตัวผมยังทำบุญสะเดาะเคราะห์ ด้วยวิธีการปฏิบัติต่างๆ

ตามคำแน่นำจากใครหลายๆคน แต่ไม่สามารถจะแก้ไขสิ่งลึกลับนั้นได้เลยฯ

ต่อมาอีกครั้งหนึ่ง ได้มีโอกาสเดินทางไปชลบุรี ปฏิบัติธรรมอยู่ที่สำนักสงฆ์ วัดเขาพริกฯ

แต่สำนักสงฆ์ที่นั้นเตียงนอนเขาค่อนข้างไม่ธรรมดาเพราะเขา

เอาฝาโลงมาสร้าง คือโลงศพที่เคยบรรจุศพแล้ว ไม่ได้เผ่าฝา เก็บฝาไว้ 

สร้างอย่างอื่นที่นำมาใช้เป็นประโยชน์ได้

เพราะว่าฝาโลง บางที่ก็ทำจากไม้อัดบ้าง ไม้จริงบ้าง

ชึ่งเป็นไม้ที่ยังนำไปใช้งานได้อยู่ เขาจึงนำฝาโลง

นำมาสร้างเป็นเตียงนอนของพระ

เพราะว่าทางวัดไม่ค่อยคิดอะไรมากหมาย

เหมือนชาวบ้านธรรมดาทั่วๆไปฯ

มีอยู่วันหนึ่งคืนนั้นผมนอนบนเตียงนั้นรู้สึกไม่ค่อยดีก่อนจะหลับ

ได้ยินเสียงแปลกๆ แว่วๆ เข้ามาในหู ตอนครึ่งหลับครึ่งตื่นยังไม่หลับสนิดฯ

แต่ก็คิดว่าเราเป็นพระนักปฏิบัติสักอย่างกลัวไปทำไมเรื่องผีๆสางๆ

พอนอนได้สักพัก มาเหมือนเดิม มาอำมาทับร่างเหมือนเคย

ก็ดิ้นกันไปตามระเบียบปกติดิ้นๆจนตกเตียงทีนี้ก็เลยนอนข้างล่างฯ

คิดว่าบนเตียงมันคงทับกันง่ายมากเพราะมันเป็นเตียงที่ทำมาจากฝาโลงศพของผู้ที่ตายแล้วฯ

ต่อมาจากชลบุรีฯ ได้จาริกเดินทางไป จ. นครปฐม 

ณ วัดดอนยอ มีอีกคืนหนึ่ง คืนหนึ่งคืนนั้นช่วงนอนหลับได้ฝันเห็นเด็ก

คนหนึ่งเกาะอยู่บนต้นกระถินแล้วค่อยๆหันหน้ามายิ้มให้ 

พอฝันเห็นเท่านั้นมันมาทับร่างอีก ตื่นขึ้นมาตอนเช้า 

จำภาพเมื่อคืนนั้นติดตายังไม่หาย 

ผมรีบลงดูต้นกระถินที่อยู่หน้ากุฏิ

จุดตรงที่มันมาเกาะอยู่ มีแต่ต้นไม่เปล่า ไร้ร่องรอย

ทั้งๆที่ ไม่เคยทำกรรมเวรอันใดกับเด็กไว้เลย

แต่ภาพที่เห็นในฝันเป็นเด็กแก้ผ้าแล้วเกาะอยู่บนต้นไม้ฯ

     พออกพรรษาแล้วได้เดินทางปฏิบัติธรรมไปเรื่อยๆ 

แต่การปฏิบัติ ของพระที่ผมปฏิบัติวันนั้น ช่วยอะไรไม่ได้กับ สิ่งลึกลับ

ที่มาหาช่วงกลางคืน แต่ที่ออกปฏิบัตินั้นก็ไม่ได้คิดที่จะแก้ไขอะไรเลย

เพราะถูกติดตามมาไม่รู้กี่ปี กี่ปี จนชินกับอาการนั้น ก็ว่าได้ฯ

   อาการนั้นๆก็ไม่ได้แปลกประลาดใจ หรือสร้างความทุกข์แต่ประการใด

คือไม่ได้มีอาการสะทกสะท้านอะไรมากนักฯ

บางทีก็คิดว่า เป็นเวรกรรมของเราก็แล้วกัน 

ไม่คิดแล้วที่จะทำให้อาการนั้นหาย

ไหนๆ เราก็ดำรงชีพอยู่ในเพศบรรพชิต 

ไม่มีอะไรที่ต้องกังวลใจอยู่แล้ว พอหลังจากจาริกป่าปฏิบัตินั่งสมาธิอยู่เรื่อยๆ 

นั้น ก็ได้มีโอกาส กลับไปทางบ้านแถว แม่ฮ่องสอน ส่วนมากไม่เคยอยู่บ้าน 

ตั้งแต่เล็กจนโต

แต่ก็กลับมาเยี่ยมเยือนโยมแม่อยู่บ้าง 

มีอยู่คืนหนึ่ง ในบ้านโยมแม่นั้น เวลาหลับนอนกลางคืน

ก็เริ่มทำการทับร่างอีก ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งนั้น ติดตามไปมาได้ขาดนี้ 

ทั้งๆที่ข้าม จังหวัดไปๆมาๆ จากเหนือ ล่องใต้ จากใต้ขึ้นเหนือ 

ไม่ได้หลุดล่องลอยหายไปไหน แล้ว เขาจะขึ้นรถ 

ลงเรือ นั่งเครื่องไปกับเราตลอดอย่างนั้นหรื่อเปล่า

ข้อข้องใจอันนี้ ไม่สามารถไขได้ฯ

แล้วที่ถูกสิ่งลึกลับติดตามคอยทับร่าง ทับไปเพื่ออะไร?

ไม่เห็นบอกกล่าว ขอส่วนบุญแต่อย่างใด แต่ส่วนบุญส่วนกุศล

ก็ทำการกรวดน้ำ อุทิศส่วนกุศล ให้แก่เจ้าที่เจ้าทาง เจ้ากรรมนายเวร 

แต่ก็ไม่มีการตอบรับส่วนบุญแต่อย่างใดฯ

คืนหนึ่ง ที่บ้านโยมแม่นั้น ตอนนอนหลับได้มีกิจกรรม สิ่งนั้นมาอีก 

ร้องไม่ค่อยจะเป็นภาษาคนยังที่กล่าว พูดได้ว่าบ้านใกล้เรือนเคียงตื่นกันทั่วหน้าฯ

คืนนั้นโยมแม่นอนอยู่โรงครัว คือโรงครัวเป็นอีกบ้านหลังหนึ่งบ้านหลังเล็กๆ

ที่ติดกับบ้านหลังใหญ่

โยมแม่ได้ยินจนตื่น บ้านใกล้เรือนเคียงก็ถามกัน ใครเป็นอะไรยังไง

เพราะส่วนมากตอนผมเป็นพระไม่ค่อยได้จำวัดทางบ้านอยู่แล้ว 

โยมแม่ก็ขึ้นมาที่บ้านหลังใหญ่มานั่งเฝ้า จนหลับ 

เช้าขึ้นมา ต่างก็ถามเรืองราวที่นอนร้องเอะอะเสียงดัง

เรื่องราว ไปยังไง มายังไง ก็บอกเล่าไปตามเหตุการณ์ปกติ

พูดได้ว่าเป็นปกติอยู่แล้วที่เป็นแบบนั้นฯ

แล้วคนแถวนั้นก็ไม่มีใครรู้ได้ว่ามีวิธีแก้ วิธีรักษา 

และอีกอย่างก็ไม่ได้เอาใจใส่ อะไรมาก

คิดได้เหมือนเดิมว่า เป็นเรื่องปกติฯ

ต่อมา ก็ไปๆมาๆ ปกติแล้ว เป็นคนชอบปฏิบัติ มักน้อยสันโดษ ชอบสงัด

และเป็นคนชอบนั่งสมาธินานปฏิปทาเดินป่าเดินเขาธุดงค์ไปเรื่อยๆ

ตามประสาพระนักปฏิบัติธุดงค์ด้วยกันหลายๆองค์เป็นเวลาหลายปี

เรียกได้ว่าเที่ยวแบบพระ คือการเดินธุดงค์ไปทุกภาคแทบทั่วประเทศไทย

พระนักปฏิบัติส่วนมากได้มีโอกาสเที่ยวทั่วมากเลยนะครับ ภจนภัยหลายๆที่

ยิ่งบวชนาน ยิ่งเที่ยวทั่ว ได้ไปหลายที่ หลายป่า หลายเขา หลายลำเนาไพร

พระส่วนมากไม่ค่อยได้เที่ยว ในเมืองหรือสถานที่ท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อของเมืองไทย

หรือสถานท่องเที่ยวที่ขึ้นชื่อกับงจังหวัด แต่เป็นการเดินป่ามากกว่า 

เพราะพระนักธุดงค์เขาเตรียมพร้อม ทั้งเครื่องมุ่งห่มไว้กางกันแดดกันฝนคือ 

กลดธุดงค์ ค่ำที่ไหนก็ปักที่นั้น ไม่ว่าที่นั้นจะเป็นป่าเป็นเขา แม้กระทั้งป่าช้า 

ไม่เลือกสถานที่ แต่ก็ไม่ห่างปราศจากหมู่บ้านคนในละเเวกใกล้ๆแถวๆนั้น 

ก็เพื่อที่เข้าบิณฑบาตเพื่อเลี้ยงชีพต่อไปได้ฯ

หลังๆจากได้เที่ยวเตร่เดินป่าอยู่เป็นเวลาค่อนข้างแรมปี

จนมาวันหนึ่งมีได้โอกาสได้แวะวกวน กลับทางมาหาสู่ทางบ้านอีกรอบ

 แต่คราวนี้ไม่ได้จำวัดที่บ้าน จึงได้ไปจำวัดที่วัดแห่งหนึ่งแถว 

อ.ปาย จ.แม่ฮ่องสอนฯ

เพราะว่ามีความสะนิดสนมกับเจ้าอาวาสวัดหนึ่งเป็นการส่วนตัวพอสมควร

มักจะออกเดินทางไปโน้นไปนี้ไปไหนมาไหนด้วยกันอยู่บ่อยๆ

+++++++++++++++++++++

เหตุการณ์ของผมก็คือ เวลาจำวัดนอนที่ไหน ทีไร

จนทำให้เจ้าอาวาสต้องสะดุ้งตื่นช่วงตอนกลางตลอดทุกคืน 

เพราะสิ่งที่ว่านั้นมาทำกิจวัตประจำ คือมาทับร่างกลางคืนตอนนอนหลับ

มีอยู่ครั้งหนึ่งท่านเจ้าอาวาสยังนอนไม่หลับ

แต่ผมกับพวกเณรนอนหลับกันพอสิ่งนั้นมาทับผมดิ้นและร้องตามเคย

แต่เจ้าอาวาสก็นิ่งเฉย 

ที่ผมนอนละเมอร้องเพราะเป็นปกติของผมอยู่แล้ว 

แต่บางที่ก็ร้องหาคนมาช่วยแต่เขาบอกว่าฟังไม่ค่อยจะรู้เรื่อง

คือร้องไม่ค่อยออกภาษาคนร้องธรรมดา

เกิดขึ้นอีกคืนนั้นรู้สึกว่าตอนสิ่งนั้นกำลังทับร่างอยู่นั้นผมดิ้นถีบอย่างจริงๆจังๆ

 คือว่า ถีบจนถีบโดนเข้าพูดได้เลยว่า ถีบโดนช่วงหน้าท้องรู้สึกนิ้มๆ

 เหมือนถีบหน้าท้องคนยังไงยังงั่นฯ

แล้วเขาก็ปล่อยเพราะถีบเข้าอย่างแรง อีกอย่างถ้าหากเขาจะมาอีกรอบ

จะมีความรู้สึกได้ หรือได้ยินเสียแปลกๆ แต่ถ้าไม่มาแล้วก็หลับต่อได้สบายๆ

ช่วงนั้น ช่วงหนึ่ง เป็นช่วงใกล้ มหาสงกรานต์ หรือวันปีใหม่เมืองฯ

ท่านเจ้าอาวาสพูดขึ้นมาว่าท่านจะตั้งขันครูเนื่องในวันปีใหม่เมือง

เพื่อจะจุดเทียนชัย สะเดาะเคราะห์ ต่อชะตา เสริมดวง และก็สักหาญแดง 

หรือ (หมึกแดง)สูตรมหาเสน่ห์

 ณ ตอนนั้นพรรษาของผมที่เป็นพระตอนนั้นน่าจะได้ที่สองที่สามแล้ว 

ติดตามกันมาตั้งแต่ไหนก็ไม่รู้จำได้ว่าตั้งแต่เป็นสามเณรน้อยเท่านั้น 

พอถึงวันมหาสงกรานต์หรือ หรือ (ปีใหม่เมือง)

ตอนนั้น เจ้าอาวาส ก็ทำการ ยกครู บูชา สักการะ ตามวิถีประเพณี 

ของครูบาอาจารย์ของท่านฯ

และทำการสัก ที่เป็นสูตรมหาเสน่ห์ที่เป็นหมึกสีแดงๆ หรือ (สักน้ำมันแดง)

ตามวิถีโบราณของชาวไทยใหญ่การสัก ของท่าน สักเป็นจุดๆบ้างฯ 

ตั้งแต่ช่วงหน้าท้องขึ้นบน ตอนนั้นหมู่วัยรุ่นชายหนุ่มหญิงสาวในหมูบ้าน

ก็พากันมาสักกันเยอะแยะ เพราะถือว่า สักมหาเสน่ห์ช่วงวันมหาสงกรานต์

(ปีใหม่เมือง) เป็นวันมหามงคลอันยิ่งใหญ่ในรอบหนึ่งปีเท่านั้น ว่ากันไป

ตามความเชื่อโบราณจารย์ที่ได้บันทึกไว้ในตำหรับตำรา 

ที่มีลูกศิษย์ลูกหาที่สืบทอดตำหรับตำราวิชาอาคมฯ

ก็เลยมีการยึดถือปฏิบัติกันมาเป็นทอดๆ

วันนั้นท่านก็เริ่มการสักสีแดง ชึ่งชาวไทยใหญ่เรียกกันว่า(หานแดง)

คือหมึกแดงหรือ(น้ำมันแดง) รวมทั้งสูตรผสมว่านมหาเสน่ห์ 

ว่านมหาเศรษฐี ว่านมหาอุตม์อยู่ยงคงกระพัน ว่านไก่ขัน ว่านแดง 

ว่านสาวหลง หว่าสาวฮุม ว่านไก่งอม ว่านไก่ขัน หลายๆว่าน

เหลือเกินจนผมนับไม่ได้ และมีอีกหนึ่งประการที่สำคัญ 

คือ น้ำเหล็กไหลท่านว่าอย่างนั้น อีกหลายๆอย่าง บ้างก็เป็นรากไม้, 

บ้างก็เป็นหัว, บ้างก็เป็นใบ, เป็นแก่นไม้บ้าง, แก่นจันทร์แดง, 

แก่นจันทร์เผือกบ้าง,แล้ว นำมาลับมาฝน ใส่ร่วมกันในถ้วยเล็กๆ 

รวมทั้ง(หานแดง) 

ท่านเรียกว่าเป็นการผสมสูตรมหาเสน่ห์ ว่านมงคลตามสูตรโบราณฯ

อีกทั้งยังมีกลิ่นหอมจนน่าหลงไหลเลยทีเดียว จากนั้นท่านก็เริ่มสักให้ผม

เป็นคนแรก เริ่มแรกเลยทานสักที่กระหม่อม แล้วลงมาตามคิ้ว จึกทีสองที 

ลงมาเรื่อย ตามหนวดบ้างตามลิ้นบ้าง ตามคางบ้างฯ ลงมาตามไหล่ฯ

ตามข้อแขนฯ ตามข้อสอก ตามหน้าอก เป็นจุดทีสองที ทั่วทั้งร่าง

ในท่อนบน ชึ่งผมก็ดีใจที่ได้สักมหาเสน่ห์กะเขาบ้างฯ 

แถมผมยังเป็นลูกมือของท่านพระอาจารย์เจ้าอาวาสด้วย 

คือท่านให้ผมช่วยกันสักพวกชายหนุ่มหจึกทีสองทีตามแบบที่ท่านสักให้ผม 

เข็มที่ใช้สักเป็นเข็มทำมาจากทองเหลืองปลายแหลมสี่แฉก ที่เรียกว่า(ส่าม)

เป็นคำเรียกใน ภาษาไทยใหญ่ พอสักคนหนึ่งเสร็จก็มี การชุบใส่ในหม้อน้ำ

ที่กำลังต้มเดือดอยู่ท่านว่าเป็นการฆ่าเชื้อ กลัวมีเชื้อติดต่อกันว่ากันไปตามนั้นฯ

พอคืนวันผ่านไป รุ่งอรุณขึ้นอีกวัน ช่วงตอนที่กำลังนั่งฉันเช้ากันอยู่นั้น จู่ๆ 

ท่านเจ้าอาวาสพระอาจารย์ ก็พูดกับผมขึ้นมาว่า

     เอ๊ะ อาการนอนละเมอร้องของท่านไม่ได้ยินอีกเลยน่ะเมื่อคืนฯ

ชึ่งตอนนั้นผมเองก็ไม่ติดใจอะไรมากมายไม่ได้คิดเลยว่าที่สักไปนั้นเป็นไสยศาสตร์เวทมนต์ฯ

หรือแก้ได้อะไรต่ออะไรแต่อย่างใด พอนานวันๆเข้า ก็เริ่มสังเกตเห็นได้ว่า

สิ่งลึกลับนั้นไม่กลับมาทับร่างอีกแล้ว เริ่มหายตั้งแต่สักวันแรก

จนทุกวันนี้เฝ้าดูอาการอยู่ แต่ก็นานจริงๆที่ไม่มาอีก ทุกวันนี้

ใครเขาจะพูดเรื่องผีเรื่องสางที่ไหน ไม่รู้สึกสะทกสะท้านในใจ

และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา แล้วก็ไม่เคยเจอเรื่องผีเรื่องสางหลอกหลอน

อีกเลย บ่อยครั้งก่อนหน้านั้นชึ่งเคยมีเป็นเรื่องปกติ๚

นั่นอาจหมายถึงอานุภาพความศักดิ์สิทธิ์เวทย์มนต์ที่ผมได้สักมหาเสน่ห์

ตามความเชื่อโบราณเมื่อวันนั้น สิ่งที่มาหลอกหลอน ทับร่าง

เสียงโน้นนี้นั้นที่เคยเป็นมาตั้งกะยังวัยเยาว์ กับสิ่งลึกลับนั้นได้หายไปไร้ร่องรอย

และไม่มีใครสามารถบอกได้ว่ามันมีที่ไปที่มาอย่างไร แม้แต่กระทั้งตัวผมเองยังสงสัย?

ฯโปรดใช้วิจารณญาณ นะครับฯ

 ขออภัยข้อความไม่สละสลวย

 สวัสดีครับ

ส้มป่อย

                "ส้มป่อย"

       สรรพคุณส้มป่อย

ส้มป่อยเป็นไม้พึชมงคลชนิดหนึ่งตามความเชื่อโบราณทางภาคเหนือ 

วิธีใช้ก็คือนำฝักส้มป่อยมาต้ม บ้างก็แช่กับน้ำเย็น บ้างก็เผาก่อนแช่บ้าง

พอแช่ไปซักพักน้ำส้มป่อยเริ่มจะออกสีเลืองกลิ่นหอม

แล้วนำไปทรงน้ำพระ รดน้ำดำหัวผู้หลักผู้ใหญ่ช่วงสงกรานต์และนำมาอาบ 

หรือ สระหัวสระผมบ้างตามวันพระใหญ่ฯ

ดั่งเดิมมีความชื่อถือกันว่า ในฝักส้มป่อยนั้น มีอนุภาพความศักศิทธ์

โดยไม่ต้องผ่านการสวดคาถาใดๆ เป็นน้ำมนต์ในตัวอยู่แล้วเรียบร้อย

แล้วสามารถชำระล้างสิ่งรังควาน หรือฝันร้าย ลางร้ายต่างๆนาๆ ทุกประการ

อีกทั้งยังทำให้ผู้ได้อาบน้ำมนต์ส้มป่อย แคล้วคลาดปลอดภัย
และมีโชค มีลาภ มีเมตตามหานิยม เพิ่มเสน่ห์ ค้าขายร่ำรวย ฯลฯ

      วิธีอาบ นำน้ำส้มป่อยที่แช่ได้ มาผสมกับน้ำธรรมดาเพื่อเพิ่มปริมาณให้พอ
แล้วใส่ถัง ใช้ขันตักอาบ หรืออาบเฉพาะส่วนศรีษะ
เวลาอาบให้หันหน้าไปหาทิศเทพสถิตทิศประจำของวันเกิด
คือ

ท่านที่เกิดวัน อาทิตย์ ให้หันหน้าไปหาทิศอิสาน ทิศตะวันออกเฉียงเหนือฯ

ท่านที่เกิดวัน วันจันทร์ ให้หันหน้าไปหาทิศ บูรพา ทิศตะวันออก

ท่านที่เกิดวันอังคาร ให้หันหน้าไปหาทิศ อาคเนย์ คือ ทิศตะวันออกเฉียงใต้

ท่านที่เกิดวัน พุธกลางวัน ให้หันหน้าไปหาทิศ ทักษิณ คือ ทิศใต้

ท่านที่เกิดวัน พุธกลางคืน ให้หันหน้าไปหาทิศ พายัพ คือ ทิศตะวันตกเชียงใต้

ท่านที่เกิดวัน พฤหัสบดี ให้หันหน้าไปหาทิศ ปัจฉิม คือ ทิศตะวันตก

ท่านที่เกิดวัน ศุกร์ ให้หันหน้าไปหาทิศ อุดร คือทิศตะวันตกเชียงเหนือ

ท่านที่เกิดวันเสาร์ ให้หันหน้าไปหาทิศ หรดี คือทิศเหนือ

       พอได้อาบแล้วน้ำมนต์ส้มป่อยแล้ว จะทำให้ผู้อาบอ่อนเพลียง่วงนอน แต่มีการแก้เคล็ดว่า
ห้ามหลับนอนกลางวัน หรือนอนทับ

   ครั้งหนึ่ง เคยคิดสงสัย กับเรื่องน้ำมนต์ส้มป่อย

เลยถามพระอาจารย์ขึ้นว่า อาจารย์ครับคนสมัยก่อนทำไมเขาถือไม้พืชล้มลุกชนิดนี้
เป็นไม้มงคลยังไงครับ?

พระอาจารย์ตอบว่า คือโบราณจารย์เขาถือว่า

สาระพัดเกสรดอกไม้จะรวมอยู่ในน้ำผึ้ง

สาระพัดผลไม้จะรวมอยู่ในท้องลิง

สาระพัดหัวจะรวมอยู่ในท้องเม่น

สาระพัดรากไม้จะรวมอยู่ในรากส้มป่อย

แน่แท้ประการใดเป็นความเชื่อโบราณนะครับ

แม้ว่ายุคสมัยนี้จะเป็นยุคสมัยใหม่

ยุคเทคโนโลยี่ครอบครองคนสมัยใหม่ไม่ค่อยจะเชื่อถือและไม่ค่อยสืบทอด

ตำหรับตำรา บ้างก็สูญหายไปกับกาลเวลาความเชื่อถือก็ลดน้อยถอยลงไปตามๆกัน

แต่ความเชื่อส่วนตัวนั้นยังเล็งเห็นอยู่ว่าถึงกาลเวลาสมัยใหม่จะนำเรื่องใหม่ๆ

มาลบล้างสิ่งเก่าแก่สักแค่ไหน

 แต่ก็ไม่อาจลบล้างสิ่งลึกลับที่เล่าขานกันมาในอดีตได้

ผมเองเคยรักษาโรคบางอย่างที่เรียกกันว่าโรคลึกลับด้วยวิธีของความเชื่อโบราณ

โดยบังเอิญ สมัยผมยังเยาว์วัยนั้นได้มีสิ่งลึกลับบางอย่างติดตามเป็นเงาตาม

ตัวเป็นเวลานานนับสิบๆปีหาวิธีรักษาจนสาระพัดอย่าง ไม่เคยหาย

วันหนึ่งไปได้วิธีรักษาโดยบังเอิญเข้าสิ่งลึกลับนั้นได้หายไปจนทุกวันนี

แต่ความเชื่อเรื่องสิ่งลึกลับก็ยังเป็นความเชื่อ เรื่องส่วนบุคคลอยู่

นอกเสียจากพบเจอด้วยตนเองน่ะครับนี้แหละครับเหตุผลของคนบางกลุ่ม
ที่ยังยึดถือปฏิบัติเจริญรอยตามวิถีชีวิตของโบราณาจารย์...